شبكههايي كه پرمخاطب هستند:
| شبكههايي كه پرمخاطب هستند |
تلويزيون، يك لغت تركيبي از زبانهاي لاتين و يوناني است كه به معني دور و ديد استفاده شده است. نخستين فرستنده تلويزيوني براي اولين بار در تاريخ ايران در مهرماه سال 1337 شروع به كار و اولين برنامه خود را پخش كرد. فرستنده تلويزيوني ايران زير پوشش وزارت پست، تلگراف و تلفن در تهران ايجاد شد. اين فرستنده تا پنج سال از پرداخت ماليات معاف بود و كليه برنامههاي آن از مقررات اداره كل انتشارات پيروي ميكرد. اين فرستنده كه «تلويزيون ايران» ناميده ميشد، ابتدا همهروزه از شش بعدازظهر تا ده شب برنامه داشت. تلويزيون ايران به صورت يك بخش خصوصي اداره ميشد و متكي به درآمد خود از آگهيهاي تجاري و تبليغاتي بود. اين فرستنده پس از يك سال فعاليت، برنامههاي خود را در تهران به پنج ساعت افزايش داد و در سال 1340 فرستنده ديگري در آبادان و يك فرستنده تقويتي را در اهواز تاسيس كرد. مسئولان آن زمان در توجيه ضعف برنامههاي خود ميگفتند؛ چون تلويزيون ايران جز آگهي، منبع درآمد ديگري ندارد، بايد براي جذب تماشاگر و آگهي بيشتر به توليد برنامههاي سبك و عامهپسند اقدام كند. رونق كار تلويزيون ايران و قابليت چشمگير چنين رسانهاي به عنوان وسيله اساسي در انتشار تبليغات و شكل دادن به انديشه، رفتار و حركات مردم، تصميم حكومت را در تاسيس يك شبكه تلويزيوني سراسري مصممتر كرد. بنابراين در سال 1343 پس از تصويب طرح ايجاد «تلويزيون ملي ايران» يك ايستگاه كوچك به وجود آمد و با امكانات پخش سادهاي كه داشت، اولين برنامه آزمايشي را از سال 1345 شروع كرد. تلويزيون ملي ايران از همان آغاز كار سعي كرد انجام اموري را كه براي تلويزيون ايران مقدور نبود برعهده بگيرد و مخاطبان بيشتري را زير پوشش خود درآورد .پس از دو سال، در هفدهم مرداد سال 1347 نخستين مركز شهرستاني تلويزيون ملي در اروميه گشايش يافت و چندي بعد مركز تلويزيوني بندرعباس مشغول به كار شد و سپس مراكز تلويزيوني به تدريج يكي پس از ديگري شروع به فعاليت كردند. تلويزيون ملي ايران در سالهاي پس از انقلاب اسلامي با تغيير نام به سيماي جمهوري اسلامي ايران در قالب دو شبكه، برنامههاي خود را دنبال كرد. در ابتدا بيشتر برنامههاي سيما به مستندهاي سياسي – تبليغاتي و اخبار سراسري اختصاص يافت، مستنداتي از پروندههاي سياسي عوامل رژيم سابق و ديگر مسائل سياسي زمان ؛ به اين ترتيب سيماي جمهوري اسلامي ايران در اولين هدف،مانندكودك نوپايي كه رشد نكرده، بالغ شد. در آن زمان و در موقعيتي كه مردم احتياج داشتند بخشي از مشكلات، معضلات و واقعيت روز جامعه به آنها انتقال يابد، جاي برنامههاي انتقادي و چالشبرانگيز خالي بود. سيماي جمهوري اسلامي ايران در دهه هفتاد از انحصار شبكه يك و دو خارج شد و با تاسيس شبكه سه سيما با رويكردي به جوانان و ورزش، عرصههاي جديدي براي جذب تماشاگر به وجود آورد.اختصاص يك شبكه به ورزش و برنامههاي موردعلاقه جوانان گامي بود در جهت آزمون معيارهاي جديد براي جذب مخاطبي كه ميتوانست انتخابگر باشد. در واقع از همين مقطع زماني بود كه برنامهسازان و مديران شبكههاي سيما با نگاهي نگران به اين انتخابگري كه با آزاد شدن ويدئو، رونق سينما و... ابعاد گستردهتري پيدا كرده بود، الزامات مخاطب را به رسميت شناختند و سعي كردند ارزشهاي مخاطب را بيشتر مد نظر قرار دهند. شبكههاي سه و پنج؛ بهترين روندي رو به رشد براي پخش برنامهها احترام به مخاطب |
باسلام: اینجانب سید اکبر حسینی مدیر این وبلاگ هستم. هدف از ساخت این وبلاگ اشنایی بیشتر شما دوستان با سینمای ایران و جهان است. از عزیزانی که از این وبلاگ دیدن می کنندتقاضا داریم تا نظرات و پیشنهادات خود را راجع به این وبلاگ به ما ارائه کنند