بازیگران ایرانی

آیا کسی هست که به وضعیت فرهنگی- مذهبی این دانشکده رسیدگی کند؟

به بهانه اولین سالگرد تجمع موفقیت آمیز علیه ممنوعیت های پوششي توسط دانشجویان دختر دانشکده سینما تئاتر دانشگاه هنر جمهوری اسلامی ایران!

پیش درآمد
مدتها قبل بود که جهت انجام تحقیقاتی به دانشکده سینما و تئاتر دانشگاه هنر واقع در خیابان ورزنده در شهر تهران رفتم.

ساختمانی کوچک، تعداد زیادی دانشجو و محیطی گرم و به شدت صمیمی!

در
ابتدای سالن ورودی، تقریباً روبروی میز حراست دانشکده، سه دانشجوی پسر بر
روی نیمکت نشسته و مشغول خواندن آواز بودند و دانشجوی دختري کنار آنها
ایستاده بود و به آنها نگاه می کرد و از آواز آنها لذت می برد. خوب که دقت
کردم، برای آن دختر می­خواندند:
گل نازم گل ناز، توهستی محرم راز ...

صحنه ی خیلی جالبی بود که حتی در کافی شاپ ها هم نظیر آن را نمی شد یافت!
کمی
جلوتر، سالن تمرین تئاتر با درب هایی با پنجره ی شیشه ای كه چند دانشجوی
دختر بدون پوشش روسری یا مقنعه مشغول تمرین تئاتر بودند. یکی از آنها با
همان پوشش براي كاري به راهروی دانشکده آمد و سپس به سالن تئاتر بازگشت.

حیاط
دانشکده در پشت ساختمان قرار داشت و تعداد زیادی از دانشجویان در آن مشغول
صحبت با یکدیگر بودند. حیاطی بسیار کوچک که اصلاً در خور دانشکده ای با
این اسم و اين تعداد دانشجو نبود!

 در گوشه ای از
حیات دختری مشغول کشیدن سیگار بود که یکی از همکلاسی های پسرش پیش او رفت.
دختر سیگاری به او تعارف کرد و پسر امتناع ورزید.

در طبقه همكف دانشکده اتاقی مملو از فيلم بود که احتمالاً متولیان آن بسیج دانشجویی این دانشکده بودند و البته محیطی مذهبی می نمود.

هنگام اذان به داخل نمازخانه رفتم و با حدوداً بیست نفری از دانشجویان مشغول نماز جماعت شدیم.

بسیار تعجب آور بود که چنين محیطی از  زیر مجموعه هاي وزارت علوم باشد و از طریق کنکور سراسری دانشجو بپذیرد.
 
زین همرهان سست عناصر دلم گرفت!

پس
از آن روز، همیشه به این فکر می کردم که با چنين دانشكده­ای از نظر
امكانات علمي، رفاهي و بخصوص فرهنگي، آیا می توان سینمایی مطابق با فرهنگ
مذهبی و اسلامی
داشت؟ البته جایی مثل دانشکده "سوره" و انواع و اقسام آموزشگاه های دولتی و
یا آزاد دیگر نیز هستند که متولی آموزش سینمای کشورند ولی آیا فرق چندانی
با این محیط دارند؟

و
اینکه آیا این مراکز علمی و آموزشي سینمایی (دولتی و یا خصوصی) با این
وضعیت فرهنگي، قابل مقایسه و رقابت با هجمه ی فکری و فرهنگی صهیونیست ها
در هالیوود هستند و یا اصلاً می­خواهند باشند؟!

و
به یاد این جمله دردناک حضرت علی(ع) به سپاهیانش پس از جنگ صفین می ­افتادم
که: «به خدا دوست داشتم معاویه شما را چون دینار و درهم با من معامله کند؛
ده تن از شما را بگیرد و یک تن از یاران خود را به من بدهد!... آنها در
باطل خود با همند و شما در حق خود پراکنده. شما امام خود را در حق
نافرمانی می کنید و آنها امام خود را در باطل پیروی».
تا اینکه..
 
جهان پیر است و بی بنیاد

روزگار
گذشت تا با خبر دیگري از آن دانشکده سخت متعجب شدم و آن اینکه در روز 15
اسفند ماه 1385 دانشجویان این دانشکده تجمع اعتراض آميزی را در صحن
دانشکده عليه ممنوعيت هاي جديد پوششي و برخي مشكلات رفاهي و امكانات علمي
ترتيب داده بودند و علت اصلی آن از این قرار که در زمان ثبت نام ترم دوم
تحصیلی سال 85، تعهد نامه هایی از دانشجویان دختر این دانشکده مبنی بر
اجباری بودن پوشش به وسیله مانتو، شلوار و مقنعه گرفته شده بود و اینکه
کسی نباید از پوشش روسری استفاده کند.

پس
از برخوردهای مکرر حراست دانشکده، خون دانشجویان به جوش آمده بود و علیه
محدودیت های پوششی و محرومیت های دیگر رفاهی و علمی این دانشکده تجمع کرده
بودند، که البته بسیار هم موفقیت آمیز بود و مسئولین دانشکده مجبور به عقب
نشینی در سياست های جدید خود البته در زمينه محدوديت هاي پوششي دانشجويان
شدند!
 
 
حال به اين بهانه برآن شديم تا گفتگويي را با مسئولين دانشكده ترتيب دهيم كه مشروح آن را با هم مرور مي كنيم.
 
حمید دهقان پور رياست دانشكده - آنها به اشتباه خود پی خواهند برد!

آقای دكتر حميد دهقان پور رياست دانشكده سينما و تئاتر دانشگاه هنر در اين رابطه مي گويد:«هر
دانشجويي در هرنقطه اي از دنيا بايد از آداب خاصي در تمام زمينه ها
برخوردار باشد.
 نبايد دانشگاه را با سالن نمايش يا ميهماني اشتباه گرفت و
انتظار ما رعايت آداب شايسته درشأن انساني است كه در يك محيط آموزشي حضور
دارد. البته دانشجوايان رفته رفته متوجه اين مسأله خواهند شد و به
اشتباهشان پي خواهند برد. به نظر من فهيم ترين دانشجويان دنيا در كشور ما
هستند.

و
اما چون فضاي دانشكده ما بسيار محدود است و با اين فضاي كوچك، حدود 650
دانشجو دارد؛ اگر خطايي از كسي سر زند به سرعت آشكار مي شود و نمود پيدا
مي كند. ولي اگر بخواهيم مستند به مسأله فرهنگي دانشكده رسدگي كنيم بررسي
آثار دانشجويان مشخص مي كند كه دانشكده سير خوبي داشته است.

اگر
دانشگاه هنر 10 شهيد داشته، شش شهيد آن متعلق دانشكده سينما و تئاتر بوده
است و اگر تغييري در شخصيت كسي بوجود آيد لزوماً تاثير محيط اين دانشكده
نيست بلكه شخصيت يك فرد متأثر جامعه است و اگر بگوييم تنها تاثير اين
دانشكده است نگاهي غير كارشناسي و مغرضانه است.

نه اينكه چيزي وجود نداشته باشد ولي به نظر من بهتر است نگاهي هم به دانشگاههاي ديگر و يا فرهنگ عمومي جامعه داشته باشيم.

آيا
متولي امر فرهنگ دانشكده فقط مسئولين دانشكده هستند؟ و آيا نبايد
دانشجويان مذهبي با امر به معروف و نهي از منكر كمكي به روند فرهنگي
دانشكده داشته باشند؟

حركت
فرهنگي در هر مكاني نياز به يك رويكرد جمعي به اين مسأله دارد. در غير اين
صورت اگر شخصي بخواهد به تنهايي تغييري ايجاد كند ممكن است نتيجه معكوس
داشته باشد و تا مسأله اي نهادينه نشود امكان تغيير مناسبي وجود ندارد.»
 
جور ديگر بايد ديد

وي
در ادامه افزود: «اگر بخواهيم در زمينه آموزش و فرهنگ، واقع گرايانه به
رشته هاي سينما، تئاتر و نمايش نگاه كنيم، اين رشته ها پس از انقلاب
احتياج به يك بازنگري جدي و اساسي دارند.

اگر
نگاه مسئولين مملكت به مسأله سينما كه يكي از مهمترين هنرهاست و مقام معظم
رهبري نيز در ملاقاتي كه با كارگردانان سينما داشتند روي آن تاكيد بسيار
كرده اند، علاوه بر مسائل آموزشي يك نگاه مجدد به مكان و امكانات آموزشي و
شيوه انتخاب دانشجو باشد و اگر امكانات روز دنيا كه مربوط به اين رشته است
در اختيار قرار گيرد، مي توانيم اميد داشته باشيم كه اين دانشجويان پس از
فارق التحصيلي در سينماي ايران به عنوان يك وسيله ي تبليغاتي مؤثر به شكل
صحيحي بهره برداري شوند.

در
حال حاضر اگر نگاهي به اسامي افرادي كه پس از انقلاب وارد سينما شده اند
داشته باشيم به اهميت اين مساله پي خواهيم برد. به عنوان مثال در بيست و
ششمين جشنواره فيلم فجر در بين داوران ، فيلم ها، كاگردانان و ... ببينيد
چند اسم فارغ التحصيل دانشكده سينما و تئاتر وجود دارد.

اولين فيلم مستند
انيميشن ايراني امسال توسط آموزش ديدگان اين دانشكده ساخته شد اما در جايي
ذكر نشد و نامي از اين دانشكده برده نشد.

اگر
بخواهيم به مقوله ي سينماي فاخرِ تاثير گذار توجه بيشتري داشته باشيم بايد
تغيير جدي در شيوه هاي آموزشي صورت دهيم. آموزشي كه در زمينه سينما وجود
دارد، تدوين شده در سال 63 است و به روز نيست.

اگر سينما به تدريج به يك سمت و سوي فرهنگي سير كند مخاطب نيز آرام آرام از لحاظ سواد بصري تقويت خواهد شد».
 
سه بر هيچ به نفع هاليوود

حجت الاسلام علي سرلك، مسئول نهاد نمايندگي رهبري در دانشگاه هنر طي گفتگويي كوتاه در اين رابطه گفت: «تغيير فرهنگي
در اين زمينه وابسته به تغيير فرهنگ بصري مردم است و اگر فرهنگ مردم نسبت
به مقوله سينما تغيير نكند، ما نمي توانيم شاهد تغييرات كلي در روند حركت
فرهنگي سينما باشيم!

اما در عرصه تهاجم فرهنگي و مقابله با آن مي توان گفت اين صحنه تا حدي به دشمن واگذار شده است».

وی اعلام برنامه هاي فرهنگي اين دانشكده در آينده را به زمان ديگري موكول كرد.
 
علي شيرخدا را رستم دستانم آرزوست

در
اینکه وضعیت موجود فرهنگی در این دانشکده و سایر دانشکده ها و آموزشگاههاي
هنری دیگر، به گونه ای نشأت گرفته از وضعیت فرهنگی و خط مشی فکری کلی
جامعه راجع به هنر- بخصوص هنر سینماست- شکی نیست، و البته "خدا احوال هيچ
قومي را تغيير نمي دهد مگر اينكه آنها خودشان بخواهند كه تغيير كنند"؛ اما
نباید نقش مسئولین فرهنگی مربوطه را در جریان سازی و مهندسی فرهنگی افکار
عمومی جامعه و حداقل، تربیت نیروهای خاص فرهنگي برای فعالیت در عرصه سينما
كه اكنون به عنوان قويترين هجمه ي تبليغاتي عليه تفكر اسلامي در غرب به
خصوص توسط صهيونيسم به كار مي رود، نادیده گرفت و لزوماً سد شدن عده اي
قليل در برابر خواسته هاي كلي و هدفدار مسئولين فرهنگي نبايد مانع روند
كلي اصلاح و تغيير رو به بهبود در وضعيت فرهنگي مكاني فرهنگي و مقدس شود و
پر واضح است كه اين مسأله نياز به يك تعامل همه جانبه از سوي تمامي
مسئولين علمي و فرهنگي كشورمان و همدلي و ياري كليه كساني كه به نوعي خطر
اين تهاجم را در عرصه فرهنگ احساس مي كنند دارد.

مسلم است كه اگر دانشگاهي مملو از تفكر اسلامي نداشته باشيم، در آينده سينمايي مؤمن به تقيدات اسلامي نخواهيم داشت.

و
البته سينماي نجيب لزوماً سينمايي كه در آن از دو گزينه سكس و خشونت
استفاده نشود نيست، بلكه سينمايي است كه فكر عوامل آن هم نجيب باشد و متون
آن با تفكر عميق فرهنگي اسلامي تهيه شود و در جهت جريان سازي فكري فرهنگي
كلي اسلامي جامعه حركت كند و نه در خلاف آن.

سينمايي كه اكنون به سينماي "دختر و پسري" و يا  "كافي
شاپي" شهرت يافته و رفته رفته به جهت برخي مسائل اقتصادي و سياست گذاري
هاي اشتباه فرهنگي رونق مي گيرد ناشي از همين مسأله است كه روزگاري به
ظاهر سينما توجه شده ولي باطن و فكر آن به خوبي اصلاح نشده است و حال كه
پرده از ظاهر آن برداشته مي شود شاهد برخي نابساماني هاي فرهنگي در داخل
آن هستيم.
 
و اما تسليت

در
آخر، پیروزی تجمع دانشجویان دانشکده سینما تئاتر دانشگاه هنر علیه ممنوعیت
های پوششی، در 15 اسفند 1385 را به تمامی مسئولین فرهنگی کشور بخصوص
مسئولین این دانشکده تسلیت عرض می نماییم و از خداوند متعال براي ایشان
تمنای توفیق و درایتی عظیم در برخورد با اینگونه مسائل خواستاریم.
 
"پسر نوح به دانشکده سینما و تئاتر رفت خاندان نبوتش گم شد"
 
مقاله از: هادی شریفی
منبع شيعه آنلاين