عوامل سازنده ی فیلم :

تهیه کننده :

فردی است که در فرآیند فیلم سازی سرپرست اجرای یک فیلم -در کنار کارگردان ( به عنوان ناظر
هنری محصول تولید شده ) خدمت میکند.در فیلم سازی معاصر - تهیه کننده اغلب پول مورد نیاز

برای پروژه  ( خرید فیلم نامه -استخدام کردن کارگردان و دیگر عوامل انسانی مورد نیاز برای ساخت

فیلم) را فراهم میکند.

نویسنده :

 این شخص در مراحل فیلم سازی -مسئولیت آماده سازی سناریوی یک فیلم را به عهده دارد.

سناریو یا فیلم نامه که دیالوگ و فصل های روی دادی را در بر دارد-پایه و اساس فیلم نامه ی

دکوپاژ شده می باشد.

کیفیت یک فیلم نامه با ملاک های زیر مورد ارزیابی قرار میگیرد:

 1) اندیشه یا مفهوم

 2) ریشه ی داستانی

 3) دیالوگ

 4)قدرت مضمون


کارگردان :

فردیست که در فرایند فیلم سازی وظیفه ی اصلی شکل دهی و ارتقای داستان فیلم را به یک

تجربه ی گیرا -به شیوه ای هنرمندانه به عهده دارد.ساختمان هنری یک داستان سینمایی

استفاده ی مناسب و لازم از تکنیک های سینمایی -توسعه و تکامل یک سبک قائم به ذات و

کنترل عناصر دراماتیک بازیگری-ریتم و تعیین مکان عوامل صحنه را طلب می کند.و همچنین

کارگردان باید بر روی موضوعات مهمی چون نورپردازی-گریم-لباس ها-حرکت دوربین-لوکیشن

جلوه های وپژه و هم آهنگی موسیقی فیلم با مضمون فیلم نظر دهد .

تغییرات در متن فیلم نامه اضافه کردن و حذف نمودن جزو اختیارات قانونی کارگردان به شمار

میرود.

کارگردان ها به دو دسته تقسیم میشوند:

1) سینماگر
 
سینماگر فردیست که به شکلی ماهرانه و حرفه ای فیلم نامه را تبدیل به تصاویر ثبت شده

روی نوار فیلم می کنند.این شخص بیشتر به تدوین فیلم اهمیت میدهد و در زمان تدوین بهترین

نوع تدوین را بر روی تصاویر ساخته شده اعمال میکند.

2) کارگردان (متورانسن)

این کارگردانان بیشتر تمایل به ایجاد فضا و میزانسن صحنه ی فیلم هایشان دارند. این کارگردانان

 نه تنها تولید کننده بلکه پرورش دهنده ی فیلم نیز هستند. زیرا تمام قدرت خود را بر روی دکوپاژ

فیلم نامه می گذارند.


مدیر فیلم برداری :

مدیر فیلم برداری در یک همکاری مداوم با اپراتور های دوربین و دیگر تکنسین ها مسئولیت

بزرگتری در مورد نوردهی -نورپردازی-رنگ-حرکت دوربین و تعیین جای آن و انتخاب لنز ها

( عدسی ها) و کادر بندی تصاویر به عهده دارد.کارگردان در یک رابطه ی نزدیک با مدیر

فیلمبرداری  به منظور رسیدن به ترکیب بندی های بصری مطلوب و نیز حس و حال لازمی که

داستان را بر پرده منتقل می کند به جلو میراند -همکاری دائم دارد.

هدف یک مدیر فیلم برداری پرورش یک سبک بصری مناسب برای فیلم  است. این سبک

ممکن است رمانتیک یا به صورت سخت گیرانه یی واقع گرایانه و یا به طریقه ی فیلم برداری

استودیویی استاندارد باشد.


تدوین گر ( ادیتور):

فردی که پس از مرحله ی فیلم برداری در مورد زیبا شناسی ساختمان فیلم مسئول است.

در فیلم سازی دراماتیک( نمایشی) تدوینگر سبک تدوین -انتقال ها و گسترش (پرداخت)

داستان فیلم را تعیین میکند.

محدوده ی وظایف تدوینگر :

 تنظیم هوشیارانه ی نما ها و صحنه های فیلم برداری شده به قصد یاری رساندن به اثر

دراماتیک و افزایش ضرب آهنگ و حذف قطعات نامطلوب و نامناسب فیلم .

اغلب کارگردان و تهیه کننده ی فیلم در یک همکاری نزدیک با تدوین گر بر ساخت قطعات پیوندی
((تدوین اولیه)) و نیز (( تدوین نهایی)) فیلم  نظارت میکنند.


منشی صحنه :
 
 فردی که در مراحل فیلمسازی -فیلم نامه ی دکوپاژ شده را در دست دارد و جزییاتی از قبیل

( لباس-لوازم صحنه -ظاهر بازیگران - نور های مورد استفاده در هر نما و صحنه- حفظ ظاهر

بازیگران در هر فصل و حتی نوع گریم بازیگران و آرایش صحنه )را زیر نظر دارد.

فیلم برداری از یک رویداد ممکن است ساعت ها و یا روز ها به طول انجامد از این رو جزییات

نمایی با نمای دیگر و منطبق بودن آنها امر تعیین کننده و مهمی است.که توسط منشی صحنه

یادداشت میشود.منشی صحنه مسئول است که اختلافی در جزییات بین دو نمای دنیبال هم

وجود نداشته باشد.


بازیگر :

در تئاتر :
 هنرپیشه و یا بازیگر تئاتر باید  به مدت طولانی تمرین کند تا بتواند در اجرای زنده ی تئاتر نقش خود را به خوبی ایفا کند زیرا محدودیت زمانی دارد و باید بدون هیچ تکراری و حتی خطایی نقش خود را به طور سلسله وار ایفا کند.


در سینما :
 فردیست که نقش ی که بر عهده ی او گذاشته شده را باید به خوبی فهمیده و در غالب او خود را نشان دهد.اما نه به طور اغراق آمیز .این فرد محدویت زمانی برای ایفای نقش دارد اما سلسله وار این کار را نمی کند.زیرا امکان برداشت های چند باره برای به دست آوردن یک بازی خوب نیز
در اختیار  وی قرار گرفته.بازیگر سینما و تلویزیون هرچه با دوربین و محیط اطراف خود عادی تر
برخورد کند و چنان در نقش خود فرو رود که انگار در همان نقش متولد شده است برای کارگردان
تهیه کننده و تماشاگران نیز مورد قبول تر و حرفه ای تر واقع میشود.


طراح صحنه :

این شخص مسئولیت طراحی صحنه های فیلم را بر عهده دارد.او طراحی لباس ها-دکوراسیون

-مبلمان -اتاق ها و...و مجموعه ی صحنه آرایی های فیلم را (داخلی و خارجی) سامان می دهد.

اعمال یک سبک بصری مناسب طراحی شده برای صحنه های فیلم نیز به عهده ی طراح صحنه

است. نتیجه نهایی کار طراح صحنه را بیشتر در فیلم برداری های استودیویی می توان دید تا در

فیلم برداری های در فضای باز و بیرون ار استودیو.طراح صحنه با نام ((کارگردان هنری )) نیز

مشخص می شود.


صدا بردار :
 
 متصدی ضبط صدای فیلم که شامل : سرو صدا های محیط و گفتگوی  بازیگران است که همزمان

 با فیلم برداری ضبط میشود .ولی در مواردی هم فیلم را (بدون صدا) فیلم برداری میکنند و بعد در

استودیو دوبله ضبط کرده و روی فیلم می آورند.


در اغلب کشور های صدا سر صحنه و در موقع فیلم برداری ضبط میشود که اخیرا -5-6 سالی

است که ایران نیز به آنها پیوسته.


  مدیر تهیه :
 
سر پرست فعالیت های اولیه  برای  یک گروه تهیه ی فیلم که اغلب شامل انتخاب کردن یا

یافتن محل های فیلم برداری مناسب و پیش بینی و حل مشکل های تدارکاتی و گرفتن مجوز

برای مکان های خاص.

 
متخصص جلوه های ویژه :

  متخصص فنی و هنرمندی است بسیار چیره دست و اغلب فوق العاده خلاق که جلوه های

خاص فیلم را انجام میدهد.به طور مثال تمهیداتی چون انفجار ها -اصابت گلوله ها در بدن -اختراع
موجودات تخیلی  ( مثل ئی تی و یا کینگ کنگ که خودشان را د فرهنگ معاصر تا حد اسطوره

تحمیل کردند)


  گریمور :

  کسی که مسئولیت گریم و آرایش شخصیت ها را در صحنه ی فیلم برداری بر عهده دارد.

مسئولیت او  از ارایش های معمولی که از آن برای زیبا تر کردن -زشت کردن و همچنین تغییرات

جزیی صورت گرفته تا خلق جلوه های مخصوص برای صورت و هیکل شخصیت های سناریو.


 
 آهنگ ساز  :

  مسئول  ساخت  موسیقی برای تشدید حس اثر و حالت فیلم . ممکن است با کارگردان در

 طول فیلمبرداری کار کند و یا اینکه بعد از اتمام فیلمبرداری همزمان با تدوین موسیقی را بسازد.

و یا بعد از اینکه تدوین فیلم نیز تمام شد با توجه به نوع تدوین و خواسته ی کارگردان موسیقیه

فیلم ساخته شود.

انواع مونتاژ

مونتاژ شتاب یافته :


در این روش با استفاده از تدوین می توان سرعت رویداد را افزایش داد.با کاهش طول


نما های منفرد   در یک رویداد یا فصل تعقیبی می توان از طریق تدوین به شیوه ی


شتاب یافتهیک ضرب درونی به فیلم تحمیل کرد.

اغلب (( اوج)) در تعقییب سینمایی توسط این نوع مونتاژ  به دست میآید.در این

 حالت نما های کوتاه و تدوین فشرده و منقطع حادثه را سرعت یافته تر نمایان میکند.


مونتاژ امریکایی یا هالیوودی :

این اصطلاح که گه گاه برای توضیح صحنه هایی که در آن مجموعه ای از نما های تند و کوتاه

تدوین یافته در یک زمان کوتاه و فشرده -حوادث یک دوره ی زمانی  طولانی را بیان میکند.به کار

می رود .

مثال مناسبی که در مورد مونتاژ هالیوودی موجود است فیلم  همشهری کین ساخته ی

 اورسن ولز .


مونتاژ ذهنی:

در این روش نما ها با هدف خلق مفاهیمی که فقط از طریق کنار هم چیدن نما های متنوع

ایجاد میشود برش می خورند .

که ایزنشتاین و پودوفکین در مورد این مونتاژ معتقد بودن که فشرده ی هنر سینما

مونتاژ ذهنی است.

این دو  در صدد بودند تا از بیشترین امکانات بیانی این روش استفاده کنند.این دو فیلمساز

نسبت به تدوین تطبیقی آکادمیک بی میل بودند.

در سکانس معروف پلکان اودسا در فیلم رزم ناو پوتمکین (1925)   اثر سرگئی ایزنشتاین

به عمد زمان و فضا را از طریق گسترده کردن زمان واقعی صحنه تغییر داد و نماهای پر تحرک

قربانیان در حال گریز را در کنار نما های نزدیکی از پوتین های در حال فرار قزاق ها قرار داد.تضادی

 که به واسطه ی این عمل تدوینی از نماهای نزدیک قدم های در حال رژه و قربانیا در مانده

حاصل میشود .یک استعاره ی تصویری برای بیان استبداد خون ریز در روسیه تزاری است.